Przez pisarzy Pisma Świętego
Skrucha
DEFINICJA
Uświadomienie i przyznanie się do złego stanu lub sposobu postępowania oraz szczery smutek z determinacją do zmiany, motywowany szczerym pragnieniem dostosowania się do właściwych zasad, odwrócenia się na zawsze od takiego złego postępowania i obrania kursu zgodnego z wolą Bożą. Pokuta, która przynosi prawą pozycję przed Bogiem, wymaga dokładnego poznania Bożych przepisów i wymagań, oraz dostosowania się do nich przez zgodne z nimi konkretne uczynki wiary. Czasami skrucha jest używana w znaczeniu zmiany działania korzystnego na niekorzystne wobec innego. Inaczej pokuta.
Podstawowa nauka chrześcijańska
Hebrajczyków 6:1 “Dlatego zostawmy podstawowe nauki o Chrystusie i przejdźmy do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, którym jest pokuta od martwych uczynków i wiara w Boga”
Wszyscy muszą uznać swój odziedziczony grzeszny stan i potrzebę Odkupiciela
Rzymian 5:12 “Przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.”
Psalmy 51:5 “Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka.”
Rzymian 11:32 “Bóg bowiem zamknął ich wszystkich w niewierze, aby się nad wszystkimi zmiłować.”
Prawdziwa pokuta wymaga nauczenia się na błędach; Prowadzi do Wiedzy, Służby Bogu, Wolności
2 Tymoteusza 2:25, 26 “Łagodnie nauczający tych, którzy się sprzeciwiają; może kiedyś Bóg da im pokutę, aby uznali prawdę; Oprzytomnieli i wyrwali się z sideł diabła, przez którego zostali schwytani do pełnienia jego woli.”
Wymagana od wszystkich, którzy będą zbawieni
Psalmy 34:18 “Bliski jest PAN skruszonym w sercu i wybawia złamanych na duchu.”
Izajasza 57:15 “Tak bowiem mówi Wysoki i Wzniosły, którego stolica jest wieczna, a imię «Święty»: Zamieszkuję miejsce wzniesione i święte, lecz jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym, aby ożywić ducha pokornych i tchnąć życie w serca skruszone.”
Izajasza 66:2 “Ja patrzę na tego, który jest biedny i zgnębiony na duchu, i który z drżeniem czci moje słowo.”
Warunek wstępny oddania się, chrztu i służby Bogu
Dzieje 2:38 “Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.”
Dzieje 3:19,20 “Dlatego pokutujcie i nawróćcie się, aby wasze grzechy były zgładzone, gdy nadejdą od obecności Pana czasy ochłody I pośle tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa”
Bóg wymazuje, zapomina grzechy skruszonych, którzy przyjęli Chrystusa
Izajasza 1:18 “Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie! – mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna.”
Hebrajczyków 8:12 “Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.”
Objawienie 7:14 “To są ci, którzy przyszli z wielkiego ucisku i wyprali swoje szaty, i wybielili je we krwi Baranka.”
Prawdziwa pokuta przynosi łaskę Bożą
2 Koryntian 7:10 “Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.”
Łukasza 15:7 “Mówię wam, że podobnie w niebie większa będzie radość z jednego pokutującego grzesznika niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują pokuty.”
Zastępuje smutek, żałobę, niepokój radością i szczęściem
Mateusza 5: 3 “Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie.”
Izajasza 61:1-3 “Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, […] by rozweselić płaczących na Syjonie, aby im wieniec dać zamiast popiołu, olejek radości zamiast szaty smutku, pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu.”
Prawdziwa skrucha objawia się dobrymi owocami; Pokuta na łożu śmierci nie może tego zrobić
Łukasza 3:8 “Wydajcie więc owoce godne pokuty.”
2 Koryntian 7:11 “To bowiem, że byliście zasmuceni według Boga, jakąż wielką wzbudziło w was pilność, jakie uniewinnianie się, jakie oburzenie, jaką bojaźń, jaką tęsknotę, jaką gorliwość, jakie wymierzenie kary!”
Ezechiela 33:14, 15 “A kiedy powiem do występnego: „Z pewnością umrzesz”, on zaś odwróci się od swego grzechu i zacznie postępować według prawa i sprawiedliwości: oddaje zastaw, zwraca, co porwał, żyje według praw, które dają życie, nie dopuszczając się zbrodni, to z pewnością zostanie on przy życiu i nie umrze.”
Mateusza 21:28-31 “Pewien człowiek miał dwóch synów. Podszedł do pierwszego i powiedział: Synu, idź, pracuj dziś w mojej winnicy. Ale on odpowiedział: Nie chcę. Lecz potem odczuł żal i poszedł. Podszedł do drugiego i powiedział to samo. On zaś odpowiedział: Idę, panie. Ale nie poszedł. Który z tych dwóch wypełnił wolę ojca? Odpowiedzieli mu: Ten pierwszy.”
Samolubny żal nie jest prawdziwą pokutą, nie przynosi łaski od Boga
2 Koryntian 7:10 “Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.”
Mateusza 27: 3-5 “Wtedy Judasz, który go wydał, widząc, że został skazany, żałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników naczelnym kapłanom i starszym; Mówiąc: Zgrzeszyłem, wydając krew niewinną. A oni powiedzieli: Cóż nam do tego? To twoja sprawa. Wtedy rzucił te srebrniki w świątyni i oddalił się, a potem poszedł i powiesił się.”
Hebrajczyków 12:17 “Wiecie przecież, że potem, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Nie znalazł bowiem miejsca na pokutę, choć ze łzami jej szukał.”
Osoby próbujące zyskać życie przez wypełnianie Dziesięciu Przykazań zapominają o potrzebie pokuty
Rzymian 3:23 “Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga”
Mateusza 19:17, 20, 21 “Lecz on mu odpowiedział: […] jeśli chcesz wejść do życia, przestrzegaj przykazań. Powiedział mu młodzieniec: Tego wszystkiego przestrzegałem od mojej młodości. Czego mi jeszcze brakuje? Jezus mu odpowiedział: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za mną.”
Bez pokuty nie można docenić potrzeby Chrystusowej ofiary okupu
Rzymian 10: 3 “Nie znając bowiem sprawiedliwości Boga, a chcąc ustanowić własną sprawiedliwość, nie byli poddani sprawiedliwości Boga.”
Jana 9:41 “Jezus im odpowiedział: Gdybyście byli ślepi, nie mielibyście grzechu, lecz teraz mówicie: Widzimy – dlatego wasz grzech pozostaje.”
Izajasza 64:5 “Wszystkie nasze dobre czyny jak skrwawiona szmata.”
Żydzi potrzebowali pokuty nie tylko z odziedziczonych grzechów, ale także z grzechów przeciw Przymierzu Zakonu
Mateusza 3:1, 2, 11 “W tych dniach przyszedł Jan Chrzciciel, głosząc na pustyni judzkiej: Pokutujcie, bo przybliżyło się królestwo niebieskie. Ja was chrzczę wodą ku pokucie”
Łukasza 3: 3 “I obchodził całą okolicę nad Jordanem, głosząc chrzest pokuty na przebaczenie grzechów.”
Galacjan 3:13 “Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem”
Po nawróceniu nie wolno patrzeć wstecz na dawne życie
Łukasza 9:62 “Jezus mu odpowiedział: Nikt, kto przykłada swoją rękę do pługa i ogląda się wstecz, nie nadaje się do królestwa Bożego.”
Łukasza 17:32 “Pamiętajcie żonę Lota.”
Hebrajczyków 10:39 “My zaś nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zatraceniu.”
Efezjan 4:22 “Powinniście zrzucić z siebie starego człowieka, który ulega zepsuciu przez zwodnicze żądze;”
Po nawróceniu nie wolno rozpamiętywać dawnych grzechów
Filipian 3:13, 14 “Zapominając o tym, co za mną, a zdążając do tego, co przede mną; Biegnę do mety, do nagrody powołania Bożego, które jest z góry.”
Zachariasza 7:1-10 “Posłano […] ludźmi, aby […] zapytać: «Czy w piątym miesiącu powinienem trwać w smutku i postach, jak to czyniłem dotychczas, od wielu lat?» Pan Zastępów skierował do mnie to słowo: […] Wydawajcie wyroki sprawiedliwe, okazujcie sobie wzajemnie miłość i miłosierdzie. Nie krzywdźcie wdowy i sieroty, cudzoziemca i biednego! Nie żywcie w sercach waszych złości względem bliźniego!»”
Nehemiasza 8:9-12 “Ten dzień jest poświęcony Panu, Bogu waszemu. Nie bądźcie smutni i nie płaczcie!» Cały lud bowiem płakał, gdy usłyszał te słowa Prawa. […] nie bądźcie przygnębieni, gdyż radość w Panu jest waszą ostoją». A lewici uspokajali cały lud wołając: «Uspokójcie się! Wszak ten dzień jest święty. Nie bądźcie przygnębieni!» I cały lud poszedł, by jeść, pić, rozsyłać porcje i wyprawić wielki obchód radosny, gdyż zrozumieli to, co im ogłoszono.”
Niemożliwa jest pokuta z „grzechu przeciwko Duchowi Świętemu”
Marka 3:28, 29 “Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, którymi bluźnią synowie ludzcy, będą im przebaczone. Kto jednak bluźni przeciwko Duchowi Świętemu, nigdy nie dostąpi przebaczenia, ale podlega karze wiecznego potępienia.”
Hebrajczyków 6:4-6 “Niemożliwe jest bowiem, żeby tych, którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebieskiego, i stali się uczestnikami Ducha Świętego; Zakosztowali też dobrego słowa Bożego i mocy przyszłego wieku; A odpadli – ponownie odnowić ku pokucie, gdyż sami sobie znowu krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na hańbę.”
Niegodziwi z wyboru są zbyt zatwardziali, by odpokutować
1 Tymoteusza 4:1, 2 “W czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów; Mówiąc kłamstwo w obłudzie, mając napiętnowane sumienie”
Hebrajczyków 10:29 “Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?”
Wyjścia 7: 3, 14; 10:1 “Ja zaś uczynię nieustępliwym serce faraona i pomnożę moje znaki i moje cuda w kraju egipskim. Rzekł Pan do Mojżesza: «Serce faraona jest twarde, wzbrania się wypuścić lud. I rzekł Pan do Mojżesza: «Idź do faraona, ponieważ uczyniłem twardym serce jego i jego sług, abym mógł czynić znaki swoje wśród nich.”
Musimy wybaczyć naszym braciom, którzy okazują skruchę za przewinienia
Mateusza 6:12-15 “I przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili. […] Bo jeśli przebaczycie ludziom ich przewinienia i wam przebaczy wasz Ojciec niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom ich przewinień, to i wasz Ojciec nie przebaczy wam waszych przewinień.”
Łukasza 17: 3, 4 “Miejcie się na baczności. Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, strofuj go, a jeśli żałuje, przebacz mu. A jeśli siedem razy na dzień zgrzeszy przeciwko tobie i siedem razy w ciągu dnia zwróci się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego – przebacz mu.”
Mateusza 18:21, 22 “Wtedy Piotr podszedł do niego i zapytał: Panie, ile razy mam przebaczyć mojemu bratu, gdy zgrzeszy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy? I odpowiedział mu Jezus: Nie mówię ci, że aż siedem razy, ale aż siedemdziesiąt siedem razy.”
Również: Mateusza 18:23-35; Łukasza 6:37
Bóg nie żałuje żadnego ze swoich wyznaczonych celów ani nie odwraca się od swoich sprawiedliwych zasad
Malachiasza 3:6 “Ja, Pan, nie odmieniam się”
1 Samuela 15:29 “Chwała Izraela nie kłamie i nie żałuje, gdyż to nie człowiek, aby żałował».”
Izajasza 46:11 „Ledwie co wypowiem, już w czyn wprowadzone, ledwie myśl powziąłem, już wykonana.”
Hebrajczyków 6:17, 18 “Dlatego też Bóg, chcąc dobitniej okazać dziedzicom obietnicy niezmienność swojego postanowienia, poręczył ją przysięgą; Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się zaoferowanej nam nadziei”
Jeśli ktoś zwróci się przeciwko Bogu, Bóg „pokutując” zwróci się przeciwko niemu
1 Samuela 15:10, 11, 26 “Pan tymczasem skierował do Samuela takie słowa: «Żałuję tego, że Saula ustanowiłem królem, gdyż ode mnie odstąpił i nie wypełniał moich przykazań». […] odrzuciłeś słowo Pana i dlatego odrzucił cię Pan. Nie będziesz już królem nad Izraelem».”
Bóg zmienił kurs ze stwórcy i dobroczyńcy człowieka na bycie jego niszczycielem w czasie potopu
Rodzaju 6:5-7 “Kiedy zaś Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że usposobienie ich jest wciąż złe, żałował, że stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się. Wreszcie Pan rzekł: «Zgładzę ludzi, których stworzyłem, z powierzchni ziemi.”
Bóg może w miłosierdziu odwrócić się od sprowadzenia sprawiedliwej kary, jeśli osoba zmieni złą drogę
Jonasza 3:10 “Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.”
Jeremiasza 18:8 “Lecz jeśli ten naród, przeciw któremu orzekłem karę, nawróci się ze swej nieprawości, będę żałował nieszczęścia, jakie zamyślałem na niego zesłać.”
Wyjścia 32:14 “Wówczas to Pan zaniechał zła, jakie zamierzał zesłać na swój lud.”