Przez pisarzy Pisma Świętego
Święta
DEFINICJA
Dzień lub dni ustalone przez prawo lub religię [święta], w których zawiesza się zwykłe czynności lub wykonuje się pewne czynności lub się od nich powstrzymuje, dla upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub ku czci jakiejś osoby.
Chrześcijanom nie nakazano obchodzenia żadnych świąt
List do Rzymian 14:4-6 „Kim jesteś ty, co się odważasz sądzić cudzego sługę? To, czy on stoi, czy upada, jest rzeczą jego Pana. Ostoi się zresztą, bo jego Pan ma moc utrzymać go na nogach. Jeden czyni różnicę między poszczególnymi dniami, drugi zaś uważa wszystkie za równe: niech się każdy trzyma swego przekonania! Kto przestrzega pewnych dni, przestrzega ich dla Pana, a kto jada wszystko – jada dla Pana. Bogu przecież składa dzięki. A kto nie jada wszystkiego – nie jada ze względu na Pana, i on również dzięki składa Bogu.”
List do Galatów 4:9-11 „Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać? Zachowujecie dni, święta nowiu i lata! Obawiam się o was: czy się dla was nie trudziłem na próżno.”
List do Kolosan 2:16, 17 „Niechaj więc nikt o was nie wydaje sądu co do jedzenia i picia bądź w sprawie święta czy nowiu, czy szabatu! Są to tylko cienie spraw przyszłych, a rzeczywistość należy do Chrystusa.”
Dzieje Apostolskie 15:28, 29 „Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!.”
List do Rzymian 1:25 „Prawdę Bożą przemienili oni w kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast służyć Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.”
Chrześcijanie powinni chwalić Boga I dziękować każdego dnia
List do Hebrajczyków 13:15 „Przez Niego więc składajmy Bogu ofiarę czci ustawicznie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię.”
Dzieje Apostolskie 2:46, 47 „Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.”
Apokalipsa św. Jana 7:9, 10, 15 „Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają:
«Zbawienie u Boga naszego, Zasiadającego na tronie i u Baranka». Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi.”
Urodziny
Pismo Święte wspomina o ich obchodzeniu tylko przez pogan
Księga Rodzaju 40:20 „Na trzeci dzień, w dniu swoich urodzin, faraon wyprawił ucztę dla swych dworzan. I wtedy w ich obecności kazał sprowadzić z więzienia przełożonego podczaszych i przełożonego piekarzy.”
Ewangelia wg św. Mateusza 14:6-10 „Otóż, kiedy obchodzono urodziny Heroda, tańczyła córka Herodiady wobec gości i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona przedtem już podmówiona przez swą matkę: «Daj mi – rzekła – tu na misie głowę Jana Chrzciciela!». Zasmucił się król. Lecz przez wzgląd na przysięgę i na współbiesiadników kazał jej dać. Posłał więc [kata] i kazał ściąć Jana w więzieniu.”
Ewangelia wg św. Marka 6:21 „Otóż chwila sposobna nadeszła, kiedy Herod w dzień swoich urodzin wyprawił ucztę swym dostojnikom, dowódcom wojskowym i osobom znakomitym w Galilei.”
Księga Izajasza 65:11 (mar.) „Lecz was, którzy porzucacie Pana, zapominacie o mojej świętej górze, nakrywacie stół na cześć Gada i napełniacie czarkę wina na cześć Meniego.”
Urodziny nie są w życiu człowieka najważniejsze; nie do upamiętnienia
Księga Koheleta 6:3; 7:1, 8 „Gdyby ktoś zrodził nawet stu synów i żył wiele lat, i dni jego lat się pomnożyły, lecz dusza jego nie nasyciła się dobrem i nawet pogrzebu by nie miał – powiadam: Szczęśliwszy od niego nieżywy płód. Lepsze jest dobre imię niż wonne olejki, a dzień śmierci niż dzień urodzenia. Lepszy jest koniec mowy niż jej początek, lepszy jest umysł cierpliwy niż pyszny.”
Bóg nie jest odowiedzialny i nie błogosławi każdych narodzin; uważa wszystkich oprócz chrześcijan za umarłych w grzechach. Narodziny w ciele są wynikiem woli lub pasji ziemskich rodziców
Księga Psalmów 51:5 „Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.”
Ewangelia wg św. Jana 1:12, 13 „Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili.”
Ewangelia wg św. Łukasza 9:60 „Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże!»”
List do Efezjan 2:1, 5 „I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów. I to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteście zbawieni.”
1 List św. Jana 3:14 „My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci, kto zaś nie miłuje, trwa w śmierci.”
Jedynymi wyjątkami są te, których Bóg specjalnie użył
Przykłady:
Izaak: Księga Rodzaju 18:9-14; List do Rzymian 4:17-21; List do Galatów 4:28, 29
Samson: Księga Sędziów 13:2-5
Samuel: 1 Księga Samuela 1:11, 19, 20
Jeremiasz: Księga Jeremiasza 1:4, 5
Jan Chrzciciel: Ewangelia wg św. Łukasza 1:5-20
Jezus: Ewangelia wg św. Mateusza 1:18-25; Ewangelia wg św. Łukasza 1:26-37.
Śmierć Chrystusa należy obchodzić podczas wieczornego posiłku Pamiątki, ale nie ma przykazania, aby obchodzić Jego urodziny jak „Boże Narodzenie”
Ewangelia wg św. Łukasza 22:19 ” Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!».”
1 List do Koryntian 11:24-26 ” i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę». Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. „
Urodziny Jezusa nie były w zimnym grudniu
Ewangelia wg św. Łukasza 2:8, 12 „W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie».”
Ewangelia wg św. Łukasza 2:1-7 „W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.”
Narodziny Jezusa były jesienią (około 1 października roku 2 p.n.e.); Ojciec Jana Chrzciciela służył jako kapłan na początku lipca roku 3 p.n.e., kiedy Jan został poczęty (stąd urodzony w kwietniu roku 2 p.n.e.)
Ewangelia wg św. Łukasza 1:5, 8-24 „Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału4 Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Kiedy w wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem…Naraz ukazał mu się anioł Pański… Lecz anioł rzekł do niego… żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan… po tych dniach Eliza, jego żona, zaszła w ciążę”
1 Księga Kronik 24:10, 18 “Siódmy na Hakkosa, ósmy na Abiasza6, 11 dziewiąty na Jeszuę, dziesiąty na Szekaniasza. Dwudziesty trzeci na Delajasza, a dwudziesty czwarty na Maazjasza.”
Jezus został poczęty na początku stycznia (stąd urodził się na początku października)
Ewangelia wg św. Łukasza 1:26-39 „In her [Elizabeth’s] sixth month the angel Gabriel was sent forth from God to a city of Galilee named Nazareth, to a virgin promised in marriage to a man named Joseph of David’s house; and the name of the virgin was Mary. .. . the angel said to her: 'Holy spirit will come upon you, and power of the Most High will overshadow you. For that reason also what is born will be called holy, God’s Son. And, look! Elizabeth your relative has also herself conceived a son, in her old age, and this is the sixth month for her.’ „
Jan przyszedł chrzcić wiosną 29 roku n.e
Ewangelia wg św. Łukasza 3:1-3 „Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów.”
Jezus został ochrzczony w wieku 30 lat, 6 miesięcy później
Ewangelia wg św. Łukasza 3:23 „Sam zaś Jezus rozpoczynając swoją działalność miał lat około trzydziestu. Był, jak mniemano, synem Józefa, syna Helego.”
„Gwiazda” była światłem, którego szatan używał do prowadzenia astrologów (czcicieli demonów) w swoim planie zlokalizowania Jezusa, który miał zostać zniszczony przez Heroda
Ewangelia wg św. Mateusza 2:1-16 „Po narodzeniu się Jezusa w Betlejem Judzkim za dni Heroda króla, patrzcie! Astrologowie ze wschodnich stron przybyli do Jerozolimy, mówiąc: „Gdzie jest ten, który się narodził jako król żydowski? Bo widzieliśmy jego gwiazdę, gdy byliśmy na wschodzie, i przyszliśmy złożyć mu pokłon”. Słysząc to, król Herod był wzburzony, a wraz z nim cała Jerozolima. … Wtedy Herod potajemnie wezwał astrologów i starannie ustalił z nimi czas pojawienia się gwiazdy, a wysyłając ich do Betlejem, powiedział: „Idźcie starannie szukać małego dziecka, a gdy je znajdziecie, wróćcie do mnie”… i oto gwiazda, którą widzieli, będąc na wschodzie, szła przed nimi, aż zatrzymała się nad miejscem, gdzie znajdowało się małe dziecko… . Ponieważ jednak otrzymali we śnie boskie ostrzeżenie, aby nie wracali do Heroda, wycofali się do swojego kraju inną drogą… . Wtedy Herod, widząc, że został przechytrzony przez astrologa, wpadł w wielki gniew i kazał zabić wszystkich chłopców w Betlejem i we wszystkich jego dzielnicach, od dwóch lat wzwyż, według czasu, który starannie ustalił od astrologa.”
Dary przynosili astrolodzy
Ewangelia wg św. Mateusza 2:11 „Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę.”
Wielkanoc
Asztarta, Astarte („żona”), „królowa niebios” – babilońska pogańska bogini
1 Księga Królewska 11:5 „Zaczął bowiem czcić Asztartę, boginię Sydończyków, oraz Milkoma, ohydę Ammonitów.”
2 Księga Królewska 23:13 „Nadto król splugawił wyżyny, które stały naprzeciw Jerozolimy, na południe od Góry Oliwnej, i które Salomon, król izraelski, zbudował dla Asztarty – ohydy Sydończyków, dla Kemosza – ohydy Moabitów, i dla Milkoma – obrzydliwości Ammonitów.”
Księga Jeremiasza 7:18 „Synowie zbierają drewno, ojcowie rozpalają ogień, a kobiety ugniatają ciasto, by robić pieczywo ofiarne dla „królowej nieba”7, a nadto wylewają ofiary z płynów dla obcych bogów, by Mnie obrażać.”
Również: Księga Jeremiasza 44:17-19.
Pisanka, królik, „symbole życia” to emblematy falliczne, kult stworzenia, a nie Stwórcy
List do Rzymian 6:23 ” Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.”
Księga Psalmów 36:9 „Sycą się tłuszczem Twojego domu, poisz ich potokiem Twoich rozkoszy.”
List do Rzymian 1:22-25 „Podając się za mądrych stali się głupimi. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobizny i obrazy śmiertelnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów. Dlatego wydał ich Bóg poprzez pożądania ich serc na łup nieczystości, tak iż dopuszczali się bezczeszczenia własnych ciał. Prawdę Bożą przemienili oni w kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast służyć Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.”
Takie związane z fallicznym kultem seksu w Baal-Peor, „pan otwarcia” i Asztarte, „żona”
Księga Liczb 25:1-3 „Gdy przebywali w Szittim, zaczął lud uprawiać nierząd z Moabitkami. One to nakłaniały lud do brania udziału w ofiarach składanych ich bożkom. Lud spożywał dary ofiarne i oddawał pokłon ich bogom. Izrael przylgnął do Baal-Peora, i gniew Pana zapłonął przeciw niemu.”
Księga Powtórzonego Prawa 4:3 „Widzieliście na własne oczy, co uczynił Pan w Baal-Peor, jak każdego człowieka, który poszedł za Baalem z Peor, wyniszczył Pan spośród was.”
Księga Ozeasza 9:10 ” Jak winne grona na pustyni, tak Izraela znalazłem; jak na pierwszy owoc figowego drzewa na waszych przodków patrzyłem: lecz przyszli do Baal-Peor i oddali się hańbie, i stali się wstrętni jak to, co kochali.”
List św. Judy 10, 11 „Ci zaś [temu] bluźnią, czego nie znają; co zaś w przyrodzony sposób spostrzegają jak bezrozumne zwierzęta, to obracają ku własnemu zepsuciu. Biada im, bo poszli drogą Kaina i oszustwu Balaama za zapłatę się oddali, a w buncie Korego poginęli.”
podczas wieczerzy Pamiątkowej należy uczcić Śmierć Chrystusa 14 Nisana, a nie jego zmartwychwstanie 16 Nisana 33 n.e.
Księga Wyjścia 12:2, 6, 14 „Ten miesiąc [Abib lub Nisan] będzie dla was początkiem miesięcy; będzie dla was pierwszym miesiącem roku. I będziecie go strzec aż do czternastego dnia tegoż miesiąca, a całe zgromadzenie Izraela zabije go w porze wieczornej. I dzień ten będzie wam na pamiątkę, a wy będziecie go obchodzić jako święto dla Jehowy: przez całe wasze pokolenia będziecie go obchodzić jako święto na wieki”.
Ewangelia wg św. Mateusza 26:17-27 „W pierwszym dniu niefermentowanych ciast uczniowie podeszli do Jezusa, mówiąc: 'Gdzie chcesz, abyśmy przygotowali dla Ciebie spożywanie paschy?’ … Gdy oni dalej jedli, Jezus wziął bochenek i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał go i podając uczniom, powiedział: 'Bierzcie, jedzcie. To jest Ciało Moje”. Wziął też kielich i podziękowawszy, dał im go, mówiąc: 'Pijcie z niego wszyscy’.”
1 List do Koryntian 11:25, 26 Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.”
Ewangelia wg św. Jana 20:1 „A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.”
Dzień Pamięci 14 Nisana (tzw. „Wielki Piątek”) nie zawsze przypada na ten sam dzień tygodnia
Ewangelia wg św. Jana 19:31 „Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.”
Posiłek pierwszego dnia tygodnia w Dziejach Apostolskich 20:7 to nie Pamiątka, ale zwykły posiłek
Dzieje Apostolskie 20:7 „W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba, Paweł, który nazajutrz zamierzał odjechać, przemawiał do nich i przedłużył mowę aż do północy.”
Dzieje Apostolskie 2:42, 46 „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca.”
Dzieje Apostolskie 6:1-6 „Ich wdowy były pomijane w codziennym rozdawaniu. Więc dwunastu… powiedziało: „Nie jest nam przyjemnie uchylać się od Słowa Bożego, aby rozdawać jedzenie na stoły”.”
Pascha w Dziejach Apostolskich 12: 4 to błędnie przetłumaczona „Wielkanoc” w „Wersji Króla Jakuba”
Dzieje Apostolskie 12:4 „Kiedy go pojmał, osadził w więzieniu i oddał pod straż czterech oddziałów, po czterech żołnierzy każdy, zamierzając po Święcie Paschy wydać go ludowi.”
Dniem, w którym ludzie wymachiwali palmami przed Jezusem, nie była niedziela, ale poniedziałek, 10 Nisan, 33 n.e.
Ewangelia wg św. Jana 12:1, 12, 13 „Tak więc Jezus na sześć dni przed świętem Paschy [sam dzień Paschy liczony jest jako szósty dzień] przybył do Betanii, gdzie był Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Następnego dnia wielki tłum, który przybył na święto, na wieść, że Jezus przybywa do Jerozolimy, wziął gałązki palmowe i wyszedł Mu na spotkanie. I zaczęli krzyczeć: „Ratuj, prosimy Cię! Błogosławiony ten, który przychodzi w Imię Jehowy, nawet król Izraela!”.”
Ewangelia wg św. Mateusza 21:8, 12 „Inni zaczęli ścinać gałęzie z drzew i rozrzucać je na drodze. A Jezus wszedł do świątyni i wyrzucił wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni oraz przewrócił stoły handlarzy pieniędzy i ławki tych, którzy sprzedawali gołębie.”
Księga Wyjścia 12:3-5 „Dziesiątego dnia tego miesiąca [Abib lub Nisan] wezmą sobie każdy mężczyzna baranka,. . . Baranek wasz będzie bez skazy.”
Wielki Post odpowiada wstępowi dorocznego Święta Śmierci i Zmartwychwstania Tammuza („Doskonałego Ognia”, „Oczyszczacza”) – pogańskiego Boga „Czyśćca”
Księga Ezechiela 8:14, 15 „Następnie zaprowadził mnie do przedsionka bramy świątyni Pańskiej, mieszczącej się po stronie północnej, a oto siedziały tam kobiety i opłakiwały Tammuza. I rzekł do mnie: «Czy widzisz, synu człowieczy? Zobaczysz jeszcze większe obrzydliwości od tych».”
Odmawianie sobie mięsa, jedzenia, niektórych właściwych rzeczy w określone dni, nie są wymagane od chrześcijan
1 List do Tymoteusza 4:1-6 ” Jednak natchniona wypowiedź mówi zdecydowanie, że w późniejszych okresach czasu niektórzy odpadną od wiary, zwracając uwagę na zwodnicze natchnione wypowiedzi i nauki demonów, przez obłudę ludzi, którzy mówią kłamstwa, naznaczone w ich sumieniu jak żelazo, zabraniające zawierania małżeństw, nakazujące powstrzymywanie się od pokarmów, które Bóg stworzył, aby były przyjmowane z dziękczynieniem przez tych, którzy mają wiarę i dokładnie znają prawdę. Powodem tego jest to, że każde dzieło Boże jest właściwe i niczego nie należy odrzucać, jeśli jest przyjmowane z dziękczynieniem, bo jest uświęcone przez słowo Boże i modlitwę nad nim.”
List do Rzymian 14:1-17 „Jeden człowiek ma wiarę, by jeść wszystko, ale ten, który jest słaby, je warzywa. Niech ten, kto je, nie patrzy z góry na tego, kto nie je, a ten, kto nie je, niech nie osądza tego, kto je, bo Bóg przyjął tego. Kimże jesteś, by sądzić sługę domowego innego? … Jeden człowiek osądza jeden dzień jak nad drugim, inny osądza jeden dzień jak wszystkie inne; … Kto ob¬serwuje dzień, przestrzega go wobec Je-howy. Także ten, kto je, je dla Jehowy…. Albowiem królestwo Boże nie oznacza jedzenia i picia, lecz oznacza sprawiedliwość i pokój, i radość z duchem świętym.”
List do Kolosan 2:20-22 ” Jeśli razem z Chrystusem umarliście dla „żywiołów świata”, dlaczego – jak gdyby żyjąc [jeszcze] w świecie – dajecie sobie narzucać nakazy: «Nie bierz ani nie kosztuj, ani nie dotykaj…!» A przecież wszystko to są rzeczy [przeznaczone] do zniszczenia przez spożycie – [przepisy] według nakazów i nauk ludzkich.”
1 List do Koryntian 8:8 „A przecież pokarm nie przybliży nas do Boga. Ani nie będziemy ubożsi, gdy przestaniemy jeść, ani też jedząc nie wzrośniemy w znaczenie.”
List do Hebrajczyków 13:9 „Nie dajcie się uwieść różnym i obcym naukom, dobrze bowiem jest wzmacniać serce łaską, a nie pokarmami, które nie przynoszą korzyści tym, co się o nie ubiegają.”
1 List do Tymoteusza 4:8 „Bo ćwiczenie cielesne nie na wiele się przyda; pobożność zaś przydatna jest do wszystkiego, mając zapewnienie życia obecnego i tego, które ma nadejść.”
Księga Izajasza 58:5-7 „Czy to jest post, który wybrałem? Dzień, w którym człowiek ma się trapić swoją duszą? Czy ma on pochylić swoją głowę jak sitowie i rozłożyć pod sobą worek i popiół? Czy nazwiesz to postem i dniem przyjemnym dla Jehowy? Czyż nie jest to post, który wybrałem: aby rozluźnić więzy niegodziwości, rozwiązać pęta jarzma, a uciśnionych puścić wolno i abyście połamali każde jarzmo?”
Święta chrześcijaństwa są obrzydliwe dla Jehowy
Księga Izajasza 1:10, 13, 14, 17 „Słuchajcie słowa Jehowy, wy, władcy Sodomy; słuchajcie prawa naszego Boga, wy, mieszkańcy Gomory. Nie przynoście więcej próżnych ofiar; kadzenie jest dla mnie obrzydliwością; nowiu księżyca i sabatu, zwoływania zgromadzeń – nie mogę odrzucić nieprawości i uroczystego spotkania. Nów i świąt waszych dusza moja nienawidzi, są one dla mnie utrapieniem, zmęczony jestem ich znoszeniem. Uczcie się dobrze czynić; szukajcie sprawiedliwości, ulżyjcie uciśnionym, osądźcie bez ojca, wstawcie się za wdową.”
Revelation 11:8 „A zwłoki ich [leżeć] będą na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, gdzie także ukrzyżowano ich Pana.”